ZINE online

Reaktywacja MCC miała miejsce pięć lat temu, ale na premierę nowej płyty zespołu trzeba było czekać aż do teraz – wiele osób zdążyło postawić na Szwedach krzyżyk, sądząc, że fantastyczna „Goodmorning Restrained” już nie doczeka się następcy, ale „The Dying Option” rozwiewa wszelkie wątpliwości, czy magiczny rock ekipy Martina Persnera ma sens także przeszło dekadę od wydania debiutu. Rozmawiamy o melancholii, powrotach do przeszłości i zmęczeniu popkulturą.

Na “Der Alte” Valborg proponuje mniej więcej to samo, co zazwyczaj: jest trochę jaskiniowego death/doom metalu, jest przeszywający ciężar industrialu, a nawet zagrywki bliskie post-rockowi. Zmienił się za to poziom emocji, których w zespole pojawiło się więcej niż kiedykolwiek. O nich, o wyłączaniu mózgu i o zrozumieniu metalu opowiada gitarzysta grupy, Christian Kolf.

Jeśli nadal nie jesteście w stanie przeboleć faktu, że o In Solitude, Beastmilk albo wczesnym wcieleniu Tribulation można już mówić wyłącznie w czasie przeszłym, to pierwszy długograj Rumours ma potencjał zadziałać jak najlepszy leczniczy okład. Oryginalność nie jest może jego najjaśniejszym atutem, ale słabe płyty po prostu nie są w stanie zderzyć ze sobą apokaliptycznej melancholii i bezczelnej przebojowości w tak ujmujący sposób, jak robi to ten debiut.

Już w marcu przyszłego roku ukaże się najnowsza płyta Entropii, na którą wielu ostrzy sobie zęby. Ostatnia do tej pory “Vacuum” namieszała na polskiej scenie około-ekstremalnej, a frontman grupy, U, opowiada, co z tego wynika i tłumaczy, jak prowadzić zespół, by nie zwariować.

Dostajecie czasem wysypki na samo hasło „metal progresywny”? Bo ja tak – co więcej, uważam, że to całkowicie fizjologiczna reakcja obronna organizmu, który broni się przed intruzem – generalnie nie ma się czym martwić. Vola jest jednym z nielicznych młodych zespołów, które starają się odwrócić ten trend i całkiem dobrze im idzie, a przynajmniej szło na poprzedniej płycie, bo ostatnia, zatytułowana „Witness”, spotkała się już z dość mieszanymi reakcjami słuchaczy. Co dalej? O tym rozmawiałem z perkusistą zespołu, Adamem Janzim.

W zeszłym roku po ośmiu latach ciszy wydawniczej Hypocrisy wróciło z “Worship” i trzeba przyznać, że warto było na nich poczekać. Pragniecie death metalu, w którym równie istotną rolę odgrywają blast-beaty i wyczucie melodii z gatunku tych pompatycznych? Dobrze trafiliście. W poniższej rozmowie Petera Tägtgren opowiada nam o tajemnicach, niestandardowym procesie twórczym i koszeniu trawy.